Gedood op het Golfterrein / Murder on the Links

In september maakte dochterlief en ik ons acteerdebuut in Canada bij de amateurproductie van het Moordmysterie op de Historische O'Keefe Ranch. Het was geweldig!

Ken, hier rechts op de foto, is de conservator van de ranch en schrijver van boeken en stukjes. Hij komt op de proppen met een globaal verhaal en met veel improvisatie en enthousiasme wordt dat in een beperkt aantal repetities uitgevoerd voor een publiek van 70 tot 100 man.

Het jaar is 1890. De kleine boeren gemeenschap van O"Kannigan heeft tientallen jaren rustig gesluimerd ver van de drukte en gejaagdheid van de wereld. Maar dit alles verandert met de komst van iemand die van plan is een golfbaan te bouwen op het sappige grasland met een nabei gelegen resort.
Er was een kennismakings scene bij de winkel (de foto is daar genomen) en eentje bj het herenhuis waarin de ware aard van de mensen naar voren kwam. De moord was meteen daarna met de voorwaarde dat iedereen in de stad moest blijven. Na het rosbief buffet vonden de ondervragingen plaats en moesten mensen raden wie het gedaan had.

De dode wed gevonden door dochterlief die als een idioot begon te gillen totdat alle toeschouwers in de buurt waren. Grappig was dat niemand kon zien dat wij onze plaatsen innamen en zij het lijk hielp met het bloed gieten en het moordwapen tussen de struiken vandaan halen.

De tweede avond was het verhaal en de aanwijzingen iets anders dan de eerste waardoor het deze keer de jongste kon zijn die de moord gepleegd had. Wat een ontwikkelingen! Dit alles met medewerking van de lokale eigenaar van de pottebakkerij, een gepensioneerde lerares, een lid van het plaatselijke gemeentebestuur en vele leden van de plaatselijke bevolking.

In September made dear daughter and I are acting debut in Canada at the amateur production of the Murder Mystery at the Historic O'Keefe Ranch. It was great!

Ken, right at the photo, is the curator of the ranch and a writer of books and columns. He comes up with a rough story and with lots of improvising, enthousiasm and a limited number of rehearsals we put a show up for 70-100 people.

The year is 1890. The little ranching community of O'Kannigan has slumbered peacefully for decades, far from the hustle and bustle of the world. But all that changes when a man comes to town who's plan it is to build a golf course on one of the prime grazing ranges with a large resort nearby.
There was a introducting scene at the store (photo taken) and one at the mansion were true colours were revealed and the plot thickened. The murder was right after that so everybody had to stay in town. After the roast beef buffet we had the interrogations and people had to guess who 'dunnit'. 

The body was found by dear daughter who started screaming as an idiot until all the spectators were nearby. Funny was that nobody could see that we were taking our places before that and that she was helping with the blood and finding the murder weapon in the bushes.

The second night the story and clues were a bit different so the youngest was the murderer. What great developments! This all with corporation of the local potter, a retired teachter, a city councillor and many locals.

Kettle Valley Railroad

Het leek wel vakantie op de gewone maandag morgen dat we naar Summerland gingen om een ritje te maken op de Kettle Valley Railroad met de Spirit of Summerland; een stoomlokomotief uit 1912.

Het treinritje; nu een toeristisch stukje van 90 minuten en 10 miles, werd aangelegd in 1910 tot 1915 om ook dit stuk British Columbia te verbinden met een route naar de kust voor het vervoeren van mineralen en fruit. Het was een stuk van 500 km door drie bergketens. De passagiers werden niet meer vervoerd sinds 1964 en de vracht sinds 1989. Een bijzonder staaltje werk van destijds is de Trout Creek Trestle Bridge waar de trein stopt en weer omkeerd. De tocht bracht ons langs boomgaarden, wijngaarden en uitzicht op Lake Okanagan.

We hadden de tocht cadeau gekregen van een college van mij en genoten als toeristen in eigen land van het mooie weer en uitzicht in de open wagon.

Daarna hebben we nog op ons gemakt gegeten in het dorpje en op de terugweg zijn we getopt in Peachland waar het museum.....hele leuke treintjes heeft rijden. Vakantiegevoel in een weekend!


It felt like vacation on the ordinary Monday morning we went to Summerland to take a trip on the Kettle Valley Railroad with the Spirit of Summerland, a steam locomotive from 1912.
It is now a touristic stretch of 10 miles that takes 90 minutes. It was build from 1910 to 1915 to connect this part of British Columbia with the coast for transporting people, minerals and fruit. Original it was 500 km long through 3 mountain ranges. It did not take passengers anymore from 1964 and no more cargo from 1989. 
A remarkable piece of work in those days was the Trout Creek Trestle Bridge were the train now stops and turns around. 

The ride took us along orchards, vinyards and a view of Lake Okanagan. 
The ride was a present for my birthday from my collegue (thanks Marilyn, we had so much fun) and we enjoyed being tourists in our own country with the gorgeous weather and the beautiful views from the open wagon.
We had lunch in the village and on our way back we stopped at the little museum in Peachland with.....cute little trains. Vacation tucked away in a weekend!

Water Wereld - Water World

Laatst was ik op bezoek bij de plaatselijke water fabriek. Er stond een oproep in de krant dat mensen daar gratis een rondleiding konden krijgen en aangezien ik toen nog niet gehinderd werd door een dagelijkse arbeidsplaats waar ik heen moet, dacht ik dat eens te gaan bekijken.

We verzamelden bij het theater en gingen met schoolbussen de stad uit naar de plek waar in 2010 de Duteau Creek Water Treatment Plant in gebruik is genomen. Dat heb ik nog meegemaakt in mijn oude huis waar plotseling het bad na het vullen er een stuk aantrekkelijker uit ging zien. Drinken deed ik het nog steeds niet overigens.

De 'fabriek' is gebouwd om de troebelheid van het water te verminderen, te voldoen aan de strengere eisen die aan drinkwater gesteld worden, de kleur te verbeteren en drinkwater te hebben met minder gezondheidsklachten. Je moet bedenken dat mensen met een verminderd immuun systeem nog steeds hier het advies krijgen het water te koken voor gebruik en -in het oude huis- hebben wij ook weken lang dit moeten doen voor de ingebruikstelling van de fabriek omdat er iets aan de hand was.

De fabriek heeft een maximum capaciteit van 160 miljoen liter per dag en een opslag basin van 10 miljoen liter. De vraag naar water is in de windermaanden beduidend lager omdat er ook veel agrarische bedrijven onder de klanten vallen. Overigens zijn er ook plannen om een scheiding te maken in drinkwater en irrigatie water.

De werking van de fabriek is dat aan het oppervlakte water in de fabriek chemische middelen toegevoegd worden die zich binden aan de vaste deeltjes in het water. Daarna wordt onder druk lucht toegevoegd waarbij de ontstane belletjes met het materiaal naar boven komen drijven. Dit proces wordt coalgulatie en floccolatie genoemd. De vieze bende die je dan ziet wordt dan er afgeveegd. Zoiets als met een spatel het schuim van het bier. Op andere plaatsen maken ze dat de deeltjes zinken. Het water wordt vanaf beneden naar het basin gepompd en daar wordt chloor toegevoegd. Ja, daar veranderd niets aan; het drinkwater heeft hier een behoorlijke chloorlucht/smaak.  De bedoeling is dat het in de toekomst gefiltreerd wordt.

Blijkbaar kan hier geen gebruik gemaakt worden van ultraviolet licht omdat dit niet ver genoeg in het water kan doordringen door de aanwezigheid van deeltjes. Ze zijn testen aan het doen met ozon en welke filtratie methode ze gaan gebruiken.

Het was nogal schokkend om mijn kraanwater zo te zien... En ik ben al niet gelukkig met de toevoeging en de smaak van het chloor. Ik vond het wel interessant en weet nu hoe het water het maakt van het oppervlakte water tot mijn kraan.

Recently I visited my local 'water factory'. There was an add in the paper about a free tour of the faciliy and since I was, at that time, not pestered by a daily workspot where I needed to be, I thought I might want to check that out. 

We were rounded up at the local theatre and went with schoolbusses to the place where they opened up the Duteau Creek Water Treatment Plant in 2010. I still remember that; suddenly my bath water looked a lot better after that. But I still refuse drinking it.

The factory has been build to reduce the turbidity of the water and comply with the stronger regulations. To improve the color of the water and have water that causes less health complants. You will have to realizze that people with compromised immune systems still have to boil their water before usage and for a longer time we were on 'boiled water notice' when something happened.

The maximum capacity of the faciliy is 160 million litre a day with a basis for storing that of 10 million litre. The demand for water is much less in the winter because of agricultuarl use. They do have plans to separate the use between drinking water and irrigation water.

The system is that they add cheimicals to the surface water that connect themselves to the solids. Pressurizing it with air makes bubbles with the solids surface. The proces is called coalgutation and floccolation. The mess that is created is sweeped off.  Like you do with a draft beer ! Other techniques make the solids sink.  The water is being pumped in a basin from the bottom and they are adding chloride to it. Yep, nothing changes for that: tap water has a distinct chloride smell/flavour. In the future they will add a filter system to the process.

Apparently they can not use ultraviolet light because it cannot penetrate deep enough in the solution becasue of the presence of solid particals. They are testing with ozon and filtration methods.

It was kind of shocking to see my tap water like that... And I aam not very happy with the chloride being added. It was very interesting though and at least I know how it ends up in my tap !