Doe-het-zelver / Handy woman

Behalve een alleenstaande ouder ben ik ook een doe-het-zelver geworden. Dat zegt niets over hoe handig je bent, of je over gereedschap beschikt, dat soort dingen. Gewoon dat je het nu zelf moet doen.

Laten we eerlijk zijn, als alleenstaande ouder ben je al bij voorbaat een doe-het-zelver op elk vlak van je leven.  De specifieke toevoeging heeft meer met klusjes te maken. En volgens mij hoe eigenwijs je bent. Nou, in dat laatste heb ik nog niet in veel mensen mijn meerdere gevonden ;-)

Als er iets in huis gedaan moet worden heb ik verschillende opties. Ik vraag iemand om het te komen doen. Ik wacht tot iemand langs komt en die overval ik er mee. Ik huur iemand in of ik doe het zelf. Als ik iemand vraag moet ik wachten. Niks ergs als het allebei de partijen uitkomt. Als ik iemand overval weet ik dat het zou kunnen dat ze de volgende keer niet meer zo spontaan op de stoep staan of bijgedachten hebben als ik ze uitnodig voor het eten. Voor niet-specifieke klusjes huur ik niemand in. Maar eigenlijk staat me de laatste optie het meeste aan. Want, ik ben eigenwijs.

Nu concreet. Mijn vuilnisbakje was niet naar het zin. Goed bedoeld, verkeerd geplaatst. Nu, na drie maanden, werd ik er gek van. Dus heb ik het opgelost. Met de automatische boor schroefjes eruit, met de priem en hamer gaatjes erin. Schroefjes erin gedraaid Alles op zijn plaats. Klaar.


Natuurlijk was het niet moeilijk. En ik had de spullen. Maar boven alles was het een overwinning op mezelf. Ik heb het gedaan. Eerste stap en nu de rest nog. Niets hangt nog...


Besides a single parent I have also became a handy-person. In Dutch it translates exactly what it is: do-it-yourself. It does not tell anything about how handy you are, if you have the tools, things like that.  It just means you have to do it yourselves.


Well, frankly, that is what makes you a single parent; you have to do everything by yourselves. This addition has more to do with chores, so the handy-person thing. Oh, and it also has to do with how stubborn you are. Well, I did not meet my master in that yet...


When something needs to be done around the house I have my options. I can ask somebody to do it, I can wait for somebody to come by and surprise them or I can hire someone. If I ask somebody I have to ask. Nothing wrong with that if both parties are good with that. If I surprise somebody I expect them not to be so spontanious again next time. Or have second thoughts when I ask them over for supper. And if it's not really plumbing or electronics, I am not hiring. So, the last option is cool for me. After all, I am very stubborn.

Concrete situation now. My waste basket was not the way I wanted it. Wrongly placed with good intentions. After three months, I had enough. Better: it drove me crazy. So I solved it. Have, for now, an automatic drill that took the screws out. A hammer and a sharp thingy to poke the holes. Srewdriver to put them back in. Ready.   

Off course it was not hard. And I had the tools. But above all it was a victory over myself. I did it! That was the first step, now the rest. Nothing is hanging on the walls....yet

Ukelele

Altijd al een muziek- instrument willen spelen. Het staat op mijn "Wil-ik-doen-voordat-ik-dood-ga-lijst". Tijdgebrek was altijd de boosdoener. En onzekerheid; als ik me daar in ga storten gaat het me wel lukken? Boven- dien, en nu gaan er een aantal mensen lachen, maak ik vaak dingen niet af.

Nu ben ik gewoon begonnen. Niet helemaal zo maar. Het seizoen van koor was over en daar was ik verdrietig over. Zingen is geweldig en de repetitie was twee uur lang voor mezelf met muziek bezig zijn. Gewoon een van de bijna 140 en hard werken om te slagen.Een vriendin van koor hoorde mij zuchten: wat moet ik nu dit afgelopen is? Het begon als een grapje en nu is het serieus. Met een lach.

Laten we eerlijk zijn, het ziet er wat grappig uit. Alsof je een speelgoed gitaar voor je verjaardag krijgt. Maar daar ligt ook de charme. Makkelijk te hanteren, mee te nemen en te leren. Betaalbaar. Vier snaren, vier vingers, oefenen, oefenen en oefenen en op internet kijken.Na in eerste instantie eentje geleend te hebben, ik ben tenslotte voorzichtig, ben ik naar de muziekwinkel gegaan. Niet de goedkoopste maar net eentje daarboven. Tuner erbij zodat ik altijd en overal in ieder geval maar maximaal één ding vals is; mijn stem en niet mijn ukelele.

Ik zit bij een groep. Allerlei verschillende mensen met ukeleles. We worden uitgenodigd hier en daar om te spelen. Ik ga mee en wat ik aan muziek tekort kom maak ik goed door enthousiast mee te zingen. Hawaï blousje aan en gaan met die banaan. Volksliedjes en Hawaiaanse liedjes.

Iedere week word ik beter maar het plezier blijft hetzelfde. Heerlijk om gewoon de map erbij te pakken en in mijn eentje wat te rotzooien met dat ding!

I've always wanted to learn how to play a musical instrument. It's on my bucket list. It was always a matter of not having enough time. And insecurity: if I start this, will I succeed. Besides, and now some people will start laughing, I have a tendancy to not finish things. 

Now I just started. Well, not out of the blue. The choir season was over and that made me sad. Singing is wonderful and the rehearsal was 2 hours long just for myself and working with music. Just one of the 140 and working hard to succeed. A choir friend heard my sighes: What will I do now this is over. It started out as a joke and now it's serious. With a smile.

Let's be honest; it looks kind of funny. As if you are getting a play guitar for your birthday. But that is the charm of it. Easy to handle, to take along and learn. Affordable. Four strings, four fingers. Practise, practise and search on the internet. After borrowing one for a while, I am cautious, I went to the music store. Not the cheapest but one step up. Tuner so that always and everywhere there is only one thing off key at the most; my voice and not my ukelele.

I am with a group. A variety of people with the ukelele as common nominator. We are invited to play here and there. I go with them and what I lack in music I make up for with singing loud. Hawaian blouse and go for it. We sing folk songs and Hawaian mostly.

Every week I get better but the fun stays the same. It's wonderful to get the binder and fiddle around with the thing.