Ukelele

Altijd al een muziek- instrument willen spelen. Het staat op mijn "Wil-ik-doen-voordat-ik-dood-ga-lijst". Tijdgebrek was altijd de boosdoener. En onzekerheid; als ik me daar in ga storten gaat het me wel lukken? Boven- dien, en nu gaan er een aantal mensen lachen, maak ik vaak dingen niet af.

Nu ben ik gewoon begonnen. Niet helemaal zo maar. Het seizoen van koor was over en daar was ik verdrietig over. Zingen is geweldig en de repetitie was twee uur lang voor mezelf met muziek bezig zijn. Gewoon een van de bijna 140 en hard werken om te slagen.Een vriendin van koor hoorde mij zuchten: wat moet ik nu dit afgelopen is? Het begon als een grapje en nu is het serieus. Met een lach.

Laten we eerlijk zijn, het ziet er wat grappig uit. Alsof je een speelgoed gitaar voor je verjaardag krijgt. Maar daar ligt ook de charme. Makkelijk te hanteren, mee te nemen en te leren. Betaalbaar. Vier snaren, vier vingers, oefenen, oefenen en oefenen en op internet kijken.Na in eerste instantie eentje geleend te hebben, ik ben tenslotte voorzichtig, ben ik naar de muziekwinkel gegaan. Niet de goedkoopste maar net eentje daarboven. Tuner erbij zodat ik altijd en overal in ieder geval maar maximaal één ding vals is; mijn stem en niet mijn ukelele.

Ik zit bij een groep. Allerlei verschillende mensen met ukeleles. We worden uitgenodigd hier en daar om te spelen. Ik ga mee en wat ik aan muziek tekort kom maak ik goed door enthousiast mee te zingen. Hawaï blousje aan en gaan met die banaan. Volksliedjes en Hawaiaanse liedjes.

Iedere week word ik beter maar het plezier blijft hetzelfde. Heerlijk om gewoon de map erbij te pakken en in mijn eentje wat te rotzooien met dat ding!

I've always wanted to learn how to play a musical instrument. It's on my bucket list. It was always a matter of not having enough time. And insecurity: if I start this, will I succeed. Besides, and now some people will start laughing, I have a tendancy to not finish things. 

Now I just started. Well, not out of the blue. The choir season was over and that made me sad. Singing is wonderful and the rehearsal was 2 hours long just for myself and working with music. Just one of the 140 and working hard to succeed. A choir friend heard my sighes: What will I do now this is over. It started out as a joke and now it's serious. With a smile.

Let's be honest; it looks kind of funny. As if you are getting a play guitar for your birthday. But that is the charm of it. Easy to handle, to take along and learn. Affordable. Four strings, four fingers. Practise, practise and search on the internet. After borrowing one for a while, I am cautious, I went to the music store. Not the cheapest but one step up. Tuner so that always and everywhere there is only one thing off key at the most; my voice and not my ukelele.

I am with a group. A variety of people with the ukelele as common nominator. We are invited to play here and there. I go with them and what I lack in music I make up for with singing loud. Hawaian blouse and go for it. We sing folk songs and Hawaian mostly.

Every week I get better but the fun stays the same. It's wonderful to get the binder and fiddle around with the thing.